Elke eerste keer is spannend en wat doe je als dit gevoel steeds weer terug komt? Wat doe je met bijzondere situaties? Wat doe je als het college op bezoek komt in de dorpskamer waar jij meestal heengaat?
![](https://primary.jwwb.nl/public/j/f/s/temp-rvbkguzcgblwbgcrjebm/k5v9k2/gewoontesenspanningcollegeopbezoekindorpskamerneede-11.png?enable-io=true&enable=upscale&crop=1200%2C628%2Cx0%2Cy0%2Csafe&width=778&height=407)
Dat gevoel
Iedereen kent het wel. Dat gevoel wanneer je voor het eerst ergens heen moet. Spanning, nervositeit, een raar onderbuikgevoel of hoe je het ook noemen wilt. De één heeft er heel erg last van en de ander bijna niet. Bij mij is het meestal flink aanwezig, maar zakt het na verloop van tijd wel langzaam weg. De volgende keer dat ik naar iets nieuws moet heb ik weer exact hetzelfde gevoel. Dit is dan ook waardoor ik in het verleden heel vaak nieuwe dingen vermeed.
Er doorheen
Dat vermijden helpt niet. Het maakt het alleen maar erger. Het bouwt als het ware de spanning nog verder op. Op het moment dat je dan ergens heen moet waar je echt niet onderuit kan, voelt het veel moeilijker en spannender dan het eigenlijk is. Ik wist dit pas een paar jaar geleden echt om te buigen. Ik ging van vermijden naar er gewoon doorheen bijten en ben zo de dingen wel gaan doen.
Is er nog steeds spanning? Ja, elke keer weer, maar ik weet ook dat als ik daar doorheen vecht ik mijn wereld verrijk en zoveel leuker maak. Ik doe nu allerlei ervaringen op die ik jarenlang uit de weg ben gegaan. Ik doe nu dingen waarvan ik nooit gedacht had dat ik die zou doen.
![](https://primary.jwwb.nl/public/j/f/s/temp-rvbkguzcgblwbgcrjebm/pvpw7s/gewoontesenspanningcollegeopbezoekindorpskamerneede-2.png?enable-io=true&enable=upscale&crop=1200%2C628%2Cx0%2Cy0%2Csafe&width=836&height=437)
Het college in de dorpskamer
Neem bijvoorbeeld gisteren bij de dorpskamer in Neede. Het college kwam op bezoek en alsof het zo moest zijn ging Gerjan Teselink naast mij zitten. Laat dat nu net de persoon zijn die onder andere over de Participatiewet gaat binnen de gemeente Berkelland. Hij vroeg wat dingen aan mij waarop ik netjes antwoord gaf. Natuurlijk wist ik van tevoren dat het college zou komen en dat dit kon gebeuren, maar het bracht wel wat extra spanning bij mij.
Vervolgens ging hij in gesprek met Soraya van de dorpskamer en ik zat daar precies tussen in. Ik kreeg dus alles mee. Ik knikte en bevestigde dingen die Soraya vertelde. Mijn zenuwen namen langzaam af tijdens hun gesprek. Toen Soraya opstond en wegging, waren mijn zenuwen weg. Ik heb toen nog een kort, maar aangenaam gesprek gevoerd met Gerjan.
Toen ons gesprek was afgelopen kwam als klap op de vuurpijl de burgemeester Joost van Oostrum ook nog naast mij zitten. Ik heb met hem ook nog een kort gesprek gehad.
![](https://primary.jwwb.nl/public/j/f/s/temp-rvbkguzcgblwbgcrjebm/ml25xb/gewoontesenspanningcollegeopbezoekindorpskamerneede-3.png?enable-io=true&enable=upscale&crop=1200%2C628%2Cx0%2Cy0%2Csafe&width=980&height=513)
Een fijn gesprek
Toch moet ik eerlijk zeggen dat ik het allerleukste gesprek had met een mevrouw van het Voormekaar team Berkelland. Mijn excuses haar naam is mij even ontschoten. Ze herkende mij en volgt mijn blog. Vervolgens vroeg ze aan mij hoe dat precies zo tot stand was gekomen. Het was een erg prettig en enthousiast gesprek. Bedankt! Mocht je dit lezen en een uitgebreider gesprek willen met mij dan sta ik daar zeker voor open. Neem dan gerust contact met mij op via mijn facebook of het contact formulier op mijn website.
Het was zo al met al een hele fijne middag. De boodschappen die ik nog moest doen na die tijd, daar ging ik fluitend doorheen. Zo zie je maar dat als je de eerste horde genomen hebt je de rest ook kunt blijven nemen. Zo wordt iets waar je spanning van ondervond uiteindelijk een fijne middag.
Mijn advies
Ik zou daarom iedereen mee willen geven om die eerste stap te zetten en dingen gewoon eens te gaan doen, want als je door de eerste spanning heen bent verrijk je jouw leven en ontstaan er mooie ervaringen.
Reactie plaatsen
Reacties